ako unang magbibigay ng tip ha

pagkagising sa umaga, hindi pa man nagmumumog o nag-aalmusal, humarap na sa computer (sasabihin ko sana makinilya e) o kung di naman accessible ang computer pwedeng lapis at papel muna.

sa loob ng 15 minuto magsulat ng magsulat ng walang particular topic in mind. banat lang ng banat kahit na ano.

ang pinagagana mo dito ay ang subconcious mind mo na sariwa pa kagagaling lang sa panaginip. malamang sa hindi may sinabi siya sa iyo sa panaginip kaya ito na ang pagkakataon na isulat mo ang sinabi niya.

walang isip-isip basta automatic writing lang.

matapos ang 15 minuto basahin ang sinulat.

dito malamang nakalagay ang deep conciousness mo o mga saloobin mong matagal mo nang iniisip at gustong isulat.

ayan may draft ka na pwede mo nang simulan ang isang kwento.

pwede ring isang uri ng exercise ito sa pagsusulat at pag-iisip ng isusulat

pwede ring therapy ito. 

yes, that would be nice, kuya rom.

sa totoo lang, kung saan-saang website at forum ako napapadpad kahahanap ng tips on becoming a good writer.  i'll try to compile everything and post it here.  uuwi muna ako.

http://katya14.multiply.com/journal

uhm.. wala akong tips kasi baby pa lang akong writer...

pero meron akong suggestion.

pwede ba tayong magkaroon ng theme? lahat tayo gagawa ng isang akda na tungkol dun. kahit anong form, language o genre. mga ganun.

wala lang, pampakumplika ng buhay. ganyan kasi ginagawa namin sa Palihan nung kaleyj 

wag kang pipikit...

 Ito yung isa sa mga nakita kong articles tungkol sa pag-critique. Kailangan natin ito dito kasi karamihan ng comments eh pag-share lang ng emosyon tungkol sa nabasa.  Wala naman masama doon, pero para sa isang manunulat, makatutulong ng malaki kung mapi-pinpoint ang kanyang mga kakulangan o kahinaan para ma-improve ang kanyang craft.  Maganda rin ito para sa isang mambabasa, para mag-evolve ang reading skills.

http://www.fictionfactor.com/articles/critiquing.html

Mas maganda kung mababasa ang buong article, pero in a nutshell, ang mga dapat tignan kung magc-critique ng isang istorya ay PLOT, PACING, SETTING, CHARACTERIZATION, DIALOGUE, at POINT OF VIEW. 

http://katya14.multiply.com/journal

Pero, binabati ko kayo sa inyong ideya.

Katunayan, medyo ganito ang mga fora na inaasahan kong daratnan noong mag-sign up ako sa FW -- tipong palitang salaysay hinggil sa mga karanasan sa panulat:  mga karaniwan nating problema mula sa pakikipagbuno sa musa, kung paano mangangalap ng materyal, kung paano makitunggali sa mga panahong "baog" ang pluma, mga karanasan sa pakikipagtuos sa mga publishers, at kung anu-ano pang dagdag na bulilyaso sa maperhuwesiyo na ngang trabahong ganito.

------

Medyo na-preempt ako nga kasi ganitong-ganito rin 'yong mga layunin ng i-finorward kong inquiry sa inyo kagabi.

More power uli, sir.

Ganito po kasi ser rom ang ginagawa ko, nagbabasa ako ng mga gusto kong short stories, basa lang ako muna ng basa para ma-inspire ako na gumawa din ng sarili kong short story.

Kakainin ko mga gusto kong pagkain at makikipag-usap sa mga tao na gusto kong kausap para komportable ang pakiramdam ko bago ako magsulat eh kaso ser rom, hindi pa din bumubuti ang writing skills ko, hintayin ko na lang mga share share ng ibang members ng fw para may masundan na lang ako.

Hehehehe. Wink wink (nagpapacute po ako sa inyo ser baka maisip nyo na ampunin ako) biro lang po.

Ako pag ba blogging lang kasi alam ko, wala akong basic knowledge sa pgsusulat ng mga short stories, o tula...pero sana me matututunan ako, kahit isa lang akong miron...

maitutulong ko narin sa mga anak ko, pag pinagagawan sila ng mga essay writing...Makakapagbigay ako ng mga ideas sa kanila, pag kasi Physics, IT at trigonometry na ang homework nila, kulelat na ako, kahit man lang sa Literature at language ako makatulong sa kanila..

Sige maganda tagalog at english...Pero sana tagalog, para mas madali kong maintindihan...at i aapply ko nalang sa inglis...

Salamat...

♥♥-ILyaNah-♥♥

Uhmm medyo puro sanaysay ang ginagawa ko, may mga maikling kwento din akong ginagawa at karamihan ay nagbibigay inspirasyon. Pero subukan kong magbigay ng tips (naks parang magaling ah) baka makatulong

Ito po ay aking panuntunan sa pagsulat.

1. Kailangan kung natapos mo ang kwento/sanaysay ikaw din ang unang tagahanga nito. Kung nakakatawa ang tema dapat natatawa ka sa gawa mo. Kung madrama dapat madrama din ang nararamdaman pag binasa mo ito. Alam mo kung isang obra ang gawa mo at alam mo rin kung hindi (ako ,alam ko karamihan sa gawa ko hindi obra, hahaha) 

2. Pag nagsusulat ako, may ending na ang istorya ko.Para alam ko na kung paano tatapusin. Pinapahaba ko na lang at nilalagyan ng palabok (sa gustong makita ang aking mga short stories click nyo yung akingkwarto.blogspot.com)

3. Kung nahihirapan manguha ng ideya, eh tumingin tingin ka lang sa paligid mo at gumawa ka ng istorya.

4. Tipahin o isulat muna ang lahat ng nasa utak at saka mo na lang iedit pag natapos mo na.

5.Magbasa ng ibang gawa, sa pagbabasa nakakuha ka ng maraming ideya pero iwasan ang manggaya.

Hindi ko alam kung may kredebilidad ako, pero yan lang ang paraan ko sa pagsusulat. Sana makatulong.hehhehe

Ingat sa lahat at sulat lang ng sulat

Spike

My Personal Blogs:

Mga kahanginan ng utak ko:

http://utaknidrake.blogspot.com/

Kwentong nagbibigay inspirasyon:

http://akingkwarto.blogspo

hehehe. lagi lang cooking time mo kapag nasa kalagitnaan tayo ng kwentuhan kaya ganon, eskapo ka palagi. hehehe.. ngayong pinaalala mo ang workshop, sige bigay ako ng konti. ewan ko kung effective ito sa iba pero sa akin effective.

1. tumitig sa kisame o sa pader. from there, mag-picture out ka na parang may pinapanood kang sine kung saan ikaw ang writer, ang director, at ang artista. isang way iyon para makaisip ng isusulat na kwento.

2. manood ng tv shows o movie para ka magkaroon ng inspirasyon.

3. magbasa ng libro, diyaryo, o research na makatulong sa sinusulat lalo na kung konti lang iyong nalalaman sa topic. Isang way na rin 'to para makahanap ng writing style, o mga words na pwedeng gamitin sa pagsusulat.

4. pumili ng mood. aminin nating may mood talaga ang writer. may oras na ganado meron namang tamad na tamad. 

5. maghanap ng inspirasyon. ako kasi may background music ako pag nagsusulat kaso hindi tugma ang background music ko sa tema ng sinusulat ko. sample: kapag comedy sinusulat ko, senti ang music, kapag drama, masaya ang music. ewan ko rin kung bakit baliktad. hehehe. baliktad ata utak ko. 

6. save energy. mahal ang kuryente, kapag hindi pa pulido ang draft, lapis at papel muna para di sayang sa kuryente. humarap na sa pc kapag dire-diretso na ang concept sa utak at hindi na makahabol ang kamay sa pagsulat (galing kay bob ong ito.)

7. read this book. Stainless Longganisa ni Bob Ong. may input na makukuha sa book na iyan.

Iyon lang po.

Ingatski,

Melay 

***** 

Ang buhay ay isang nobela kung saan tayo ang pangunahing tauhan sa kwentong ang Diyos ang may akda.

yehey, thanks sa advice. ang dami kong tamabak na short stories dito. hindi ko alam kung pano isusulat.

thanks. 

-Galatea Artemis

"An eye for an eye makes the whole world blind..."

-Mahatma Gandhi

1. Ako basa lang ng basa, pinipili ko ang mga babasahin ko na aakma sa linya na gusto kong takbuhin. Kapag may nabasa akong magandang istorya ay iniisip ko sana ako gumawa noon. Tatapatan ko iyon pero sa iba namang tema.

2. Inihihiga ko muna ang kwento at ini-imagine ko kung papano iyon iikot ng maganda, yung hindi bulgar at hindi rin pangkaraniwan na kagaya ng mga nabasa ko na. Iniisip ko kasama ako sa kwento. Kinukulayan ko na ang mga tagpo at pinaiigting ang bawat eksena sa isipan ko...Hanggang sa makatulugan ko na minsan.

3. Pag-gising ko ay maghahagilap ako ng papel at isusulat ko ang draft, by numbers lamang ang mga tagpo. Saka haharapin ko na ang computer ko.

4, Isusulat ko ng napakabilis. Kahit papano lang muna. Draft-draft-draft...

5. Dyaran at may kwento na ako. Papakinisin ko naman. Dagdag bawas. Palitan ang mga dapat palitan, mga lengwahe ay dapat ayusin. walang typo error dapat. Ang konstraksyon ng mga salita, ang balarila ay 'di din dapat kalimutan. Walang katapusang pag-eedit at kapag napagod na ang mata ko ay saka ko na ipapamahagi sa mga kaibigan ko at maghahanap ng mga puna. Salamat. Kanya-kanyang style lang naman iyan. Basta hilig-hilig lang.hehehe

                           http://dyeppri.wordpress.com/

meron kaming project na pinamumunuan ni tbdtbd925, baka gusto ninyong sumali:

http://filipinowriter.com/collaborative-long-short-story

http://katya14.multiply.com/journal

ibang level ito ah. ayos to.

Una, ikaw ang unang dapat maniwala na kaya mong magsulat. (natutunan ko yan kay kuya axel pinpin)

Pangalawa, dapat papasa sa sarili mong panlasa ang iyong isusulat. (natutunan ko yan kay rbolsqp)

Pangatlo, malaki ang naitutulong ng pagbabasa ng ibat-ibang klaseng libro o babasahin. Napapalawak nito ang ating imahinasyon, grammar at genre.(sariling sikap)

yan lang muna ang kaya kong ibahagi sa ngayon. salamat po =)

magsulat ka ng walang rules.

mas masaya magsulat ng walang harang.. kasi ang hirap sa most, nauunahan yung pagsusulat nila ng takot, or nagsusulat sila dahil sa hinhinging expectation... that's sad. yung magsulat ka just to please... yung mga sumasali usually sa mga writing contest may konseptong ganon.. na sinusulat nila yon to please the judges.. nakakalimutan na nilang i-encurage na kaya pa pala nilang magsulat ng mas malaki sa inaasahan..

para sa'kin mas importante pa din na magsulat ka sa ikaw... dahil yun yung way mo... mahirap gumawa ng pekeng emusyon.. ng pekeng eksena na ang pinaghugutan lang e yabang... that is not writing..

exposure

basta ganito ginagawa ko, hindi ako magsusulat ng puro ako lang.. i go out.. i talk to people maski mga hindi ko kilala.. i mingle with them.. kasi may need ako na kilalalnin din ng personal yung mga sinususlat ko... hindi yung puro ako lang yung nag-iinterpret..

gusto kong pumasok sa kanila. gusto kong isaposisyon yung sarili ko sa kanila.. kasi when you're writing importante yun e.. yung mailahad mo yung kwento sa pinakamakatotohanang paraan..  hindi yung bira ka ng bira..

ang sarap umabot sa iba-ibang tao... sa iba't ibang tao.. kasi nabubukasan ka sa diferent views, iba ibang perspectives, iba ibang humor... na ang buhay hindi laging masaya.. na may mga taong nabubuhay sa ganito kasaklap na lugar. na nagkakasya na lang sa ganitong senaryo... na nakakaramdam sila ng ganito, ganyan... you have to feel them.. 

minsan tinatanong ko yung sarili ko, why am i doing this? 

pero after writng a piece, tapos mababasa ng mga kaibigan mo or ng prof mo, tapos nabubulabog mo sila... i mean, huwow... umiipact ka sa kanila.. dinadala mo sila dun sa pinuntahan mo... sa naamoy mo... na natikman mo... 

yung mga writer daw nagpapakita ng hindi nakikita ng iba...

una pa lang alam ko na 'to...  hindi ko sinasabing napakagaling ko, pero i believe isa yon sa mga pinakamalalaking bagay para makapagsulat ka...

hindi ka lang basta nagdedetalye ng baklang chumuchupa, o ng baliw na may bitbit na manika...binubuksan mo yng mga tao sa mas malaking litrato na ito hindi lang ganito 'to.. hindi lang ganyan... winawarak mo yung box na pinagsilidan sa kanila ng society... na itong mga istoryang 'to, istorya din natin to. may kinlaman ka dito.. na sangkot ka... bahagi ka... 

basta ganon... aayusin ko tong comment na 'to pag wala na kong sipon..

uuurghh! haha

kuya rom at sa lahat, ito lamang ang nakayanan kong maibahagi (kinuha ko pa ito sa comment ko sa post ni yin yang noon na Sayang)

Dalawang tasa ng kape(walang coffeemate ha) + isang minutong pag-iisip tungkol sa mga imahinasyon ni peter pan + makinig sa papercup ni heather nova + sundan ng deliver me ni sarah brightman at enya + hilutin pansumandali ang sentido + magkutkot ng pringles (at kung sosyal ka pwede na rin ang lays,pero kung kulang ka sa budget,pwede na rin ang kuko) at kung ayaw mo nito, pwede din namang kornik + magsulat sa isang papel ng tungkol sa mga bagay na ikinatutuwa mo + (kung nakakalungkot ang isusulat mo, try mo makinig ng gloomy sunday ni brightman) + pumikit sandali at alalahanin ang mga bagay na nagpapalungkot sa'yo o nagpapasaya sa iyo depende sa mood mo + ngumiti kasi naisip mo si crush + magkutkot uli ng kuko, kung pudpod na ang daliri sa kamay,sa paa naman + h'wag titingin sa kama,kasi baka hikayatin ka nitong matulog na lang + h'wag muna mag text + umupo sa computer at hala, sulat lang ng sulat = (sa'n nga ba patungo ang lahat) ang iyong sarili lamang ang makakagawa ng daan patungo sa isang akdang literatura.

Para sa akin, ang isang akda ay nagiging pangit lamang kung ang mismong nagsulat nito'y hindi ito kayang panindigan.

salamat kuya sa post mo at siguradong marami ang matutulungan nito.

...Ya soshla s uma...                                                                   

Hindi ko ninais magsinungaling, nakatuwaan ko lang sumulat ng piksyon sa pahina ng aking bibig

Ok, salamat. Natanggap ko na 'yong reply.

Bale sa weekend po ako magbabato ng rejoinder. Pag-iisipan ko muna nang maigi-ige ang isusulat (para di mo naman mahalatang sinasayang ko lang ang oras mo haha).

Sir, simulang pagpapakilanlan po (kung ayos lang naman sa inyo): ano po ba'ng kurso ang kinuha ninyo? saang pamantasan? at anu-ano pong organisasyon ang inyong nilahukan? 'yong sa teatro, ano po ang pangalan nito? sa ngayon, buong-panahon po ba kayong nagsusulat?

Ang dami na ng comments - nakakaduling at nakakatamad ng basahin hehe! Sana ma-compile ito sa isang thread or website, siguro sa Blog mo na lang kuya rom.

Thanks again.

====
Heto pa ang mga kwentong maaaring may kwenta!

Salamat sa mga ganitong topic..maraming matututunan...

Tama si noel..andaming inputs..sana maalala ko lahat yan, bilang bagong member ng FW..

kung may naobservahan ako sa pagsusulat ko,(actually hindi pa rin tapos ngayon pilitin ko na siyang tapusin) ay tanggalin ang salitang "Mood swing" pag nagsusulat ka na.ikaw kasi ang gagawa talaga ng mood para magsulat. hindi ang mood mo.

*second, sing bilis ng utak ng tao ang bibig niya. napatunayan ko na to.mag-isip ka lang ng isang bagay na nakakatawa, nakangiti ka na. kaya kailangan, may recorder ka para pag nasasaid na ang kamay mo kakasulat at ang bilis ng utak mo sa mga detalye. ganito kasi ako. ang bilis bilis ng utak ko sa posibilidad pero pag nagsusulat na nasasaid ako.paandarin mo na ang bibig mo. since nangagahas ka na rin maging baliw.(basta siguraduhin mo na lang na sarado ang pinto sa kwarto mo pag ginawa mo to.o asa bahay ka pag ginawa mo to, or magisa ka lang talaga.pwede kasing lumabas din ang pag katao mo sa paggawa nito.mabibigla ka baka mag-emote ka na rin kasi nadadala ka na) pag narinig mo kasi ang lahat ng detalye,mas narerefresh pala ang sinabi mo at lalo rin nagkakaemosyon ang mga sinusulat mo.

at responsiblidad mo rin patayin ang buwitreng nagsasabi na hindi ka marunong magsulat. kasi kakainin ng buwitreng to ang talento mo hanggang sa wala nang matira.

madalas ko lang talagang problema sa pagsusulat ay pag may nasulat ka at hindi mo naproduce or natapos,mamungkat-mungkat mo after a year or 6 months ginagawa nang pelikula sa hollywood or buo na ang pelikula ipapalabas na nila ang premise mo at minsan sakto pa sa sinulat mo. kaya tamad ka nang gawin. pag ginawa mo kasi, at nabasa ng iba, parang nanggaya ka na.samahan pa ng crabby disposition ng pinoy.

Sana naman tulungan niyo naman ako rito. nakakababa kasi ng self-esteem.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

*nakuha ko ang ideyang ito sa pelikulang"1408" mula sa nobela ni Stephen King.